Geen geld voor een reis naar Bilbao?

Herford is dichterbij

 


Els Bannenberg


Heel wat anders dan Museum Belvédère is het museum MARTa in Herford Duitsland dat ik een dag later bezocht. Als je geen geld hebt om naar Bilbao te gaan en toch eens een gebouw van Frank Gehry wil zien, is dit de oplossing. Helaas kan het de vergelijking met Belvedere absoluut niet doorstaan!

Möbel, ART, ambiente.

MARTa ziet er van buiten uit als een wilde paddenstoel, gebeeldhouwd uit steenstrips van peperkoek, gekroond met een zilverglanzende, glooiende hoed. Echt wel iets om een keer te zien, zeker als de zon er op staat. Maar dan. Achter de blobbige voorkant verschuilt zich gewoon een rechthoekige doos. De buitenmuren zijn wel degelijk van baksteen gemetseld, wat mij wel een staaltje van vakmanschap lijkt maar de expositieruimtes in de blobs zijn slordig afgewerkt. De overgang van muren op plafonds zijn lelijk. De verlichting stelt buitengewoon teleur; de rijen spots die aan het plafond hangen trekken wel erg de aandacht. Het tapijt in de concertzaal is al goor en vlekkerig (schmutzig). Het restaurant heeft een burgertruttige inrichting. Maar dat is misschien wel van een uitbater, want je kunt het ook van buiten betreden. Op het terras dat boven een riviertje hangt is het wel aangenaam verblijven. De trap en hellingbaan van hout in de entree zijn wel weer in hout uitgevoerd. De winkel is ook wel aardig.
Maar dan komt de aap uit de mouw. MARTa is meer het promotiecentrum voor de hout- en meubelindustrie uit de omgeving waarvoor het stadje Herford het centrum is, dan een echt museum. Een collectie is er (nog) niet, dus moet je maar bekijken of de tijdelijke expositie van dat moment aantrekkelijk genoeg is om de reis te maken. Gelukkig liggen museum en treinstation vlak bij elkaar.
De stad Herford maakte een knusse indruk op me, maar in de buurt van MARTa ziet de stad er wat meer bij de tijd uit. Misschien is de verbouwing van oude gebouwen en fabrieken in moderne kantoren rondom het station en de bouw van MARTa gelijk op gegaan. Maar door het peperkoekachtige uiterlijk van de verzamelingen zwammen kreeg ik toch steeds sprookjesbosjeuk. In de middenberm van de staat voor het museum ligt een 153 meter lang kunstwerk ‘La Palla’ (De Bal) uit 2004 van Luciano Fabro met passages uit een tekst van Rainer Maria Rilke. De letters zijn te groot om snel te lezen tussen de passerende auto’s door. Een bol van 3,5 meter doorsnede (Edelstahlkugel) op een druk kruispunt is het keerpunt in de tekst en weerspiegelt Herford, nou ja de directe omgeving. Vanaf het dak van de parkeergarage tegenover de ingang van het museum kan een aardige foto gemaakt worden. Eigenlijk vind ik MARTa alleen mooi op tekening en op een luchtfoto.



Inhoudelijk verantwoordelijk voor MARTa is niemand minder dan Jan Hoet. Op een video in de ingang wordt hij bevraagd over MARTa. Ik weet nu dat hèt museum tot nu toe altijd mannelijk was en dat MARTa het eerste vrouwelijke museumgebouw is.
In de Volkskrant van 26 juli 2006 lees ik onder de kop “Martelaar Hoet staat garant voor museum” dat hij medeoprichter is. Blijkbaar zijn de budgetoverschrijdingen bij de bouw, de exploitatie en artistieke zaken al zodanig dat het museum nu al aan een vierde zakelijke directeur toe is. Hoet beschrijft Herford als een wespennest van onwetenden. Hij vreest dat als MARTa stopt dit provinciestadje het zoveelste Heimatmuseum rijker zal zijn.
Ongetwijfeld is door dit gebouw Herford internationaal op de kaart gezet. Als het museum verdwijnt komt er vast een meubeltoonzaal bij. Het gebouw kan dan mogelijk nog door bezoekers bekeken worden.

Herford ligt 40 kilometer ten zuidoosten van Osnabrück aan de Bundesstrasse 239 en even onder de A 30. Afslag 29.

www.MARTaherford.de

http://www.MARTa-herford.de/pages/de/MARTa/aussenskulpturen/lapalla.html

© Els Bannenberg
september 2006