Gedichten op beeldende kunst,
van Nicole de Jaeger

Le cortège (de stoet) van Paul Delvaux

 

De stoet

het zijn geen maagden meer
hun licht is uitgedoofd
de blos voor altijd verloren
als lammen schrijden ze verder

de lantaarn verbergt
het vers geplante zaad
de trein spoort sissend terug
met negen jonge hinden

het lot gevangen
in de schaduw van
donker starende ogen
ze zijn allen tam.

alleen murmures
dragen rozenhoeden en
glimlachen de stoet van 
verloren onschuld toe

 

 

op werk van Jaques 't Kindt

gebogen woorden
verhalen uit opengesperde haard
de schemering van een liefdesnacht.

Fluwelen stem schrijft fluisterletters. Zij
sijpelen door in het knetterend vuur
van drie woordenzin.


Of


Gebogen woorden verhalen
uit opengesperde haard
de schemering van een
liefdesnacht.

Je vertelt me liefde,
en ik kijk je aan
de woorden heb ik niet verstaan
maar ik zie jouw curve glanzen.

Jouw aanblik van rood
heb ik in stilte gevangen
het sijpelt door in mijn woorden
ik heb ze opgeschreven
met jouw fluwelen stem.

gedicht op schilderij op aluminium van Jacques ‘t Kindt, gemaakt voor Stichting Veranneman, Kruishoutem
 

 

 

foto van Meer van Iznajar (Spanje, Andalusië), foto van Landschoote

Watervrouw


Als je wil kan je me vinden
In de strepen zon op het meer
Het water omhelst mijn naakte zijn

Ik ben niks meer dan een sprankel
Opgelost word ik, in vloeibaar kristal
Maar, ik ben ook niks minder

Tot het meer mijn lichaam verkilt
En de maan mijn kieuwen begroet
Als nieuw geboren teken

 

 

Net kousen



Ruiten tillen blikken naar buiten
knieën staan minzaam te knikken
in rood perspectief.

Verend bloed klimt naar verborgen
driften en toont het warme aangezicht
van schijnbaar stil leven.

Italianen wijzen op kousenvoeten
naar het naadje van de kous
die deze voeten lopen.

Een honingraatweg verraadt,
in slow motion, passen
van zeldzame klasse.

gedicht op foto van fotograaf Hans de Greve

 

 

Koepel mei 2003

IJzige paleizen
kijken neerbuigend
toe
Een schim
weerkaatst in hun
vensters van
weleer
en dan
een zucht
een vraag
wanneer
wanneer
wanneer

gedicht op schildering acryl op papier, van Albert Roos
 
/html>