Tapiès, Antonio (1923)

Vandaag de dag kan er geen sprake zijn van kunst voor het plezier, wat voor trancedente of esthetische betekenis men daar verder ook aan geeft.. .Kunst wordt ergens anders gemaakt, daarbuiten, op een andere planeet, (ver van die realiteit) die we op een andere manier waarnemen; kunst ìs het andere..(1952)

De manier van kunst bedrijven tegenwoordig confronteert ons met de wijze van contempleren van Johannes van het Kruis (Spaanse middel-eeuwse mysticus, fh): stijl en ruig; deze biedt geen enkele bijkomstige voldoening of wat dan ook. Vanaf Nietzsche en Dada blijkt de kunst van begin tot eind het meest onmenselijke avontuur te zijn wat er bestaat. (Tapies doelt o.a. op het werk van Fautrier en Dubuffet, fh) (1952)

Bevestigden de allermodernste wetenschapsmensen de denkbeelden vansommige oude filosofen en de intuïtieve visies van mystici, dichters en kunstenaars? Ongetwijfeld was de behoefte die ik vaag voeldeom nieuwe materialen in de schilderkunst te gebruiken, naast de invloed van enkele meesters, het gevolg van een poging om sommigeproblemen die door de materie, de substantie, de natuur werden opgeworpen in gedachten te roepen. Meer dan enige andere factortelde waarschijnlijk de onvrede over de kwaliteit van het olieverfschilderij en mijn ongenoegen met het geloof in de geaccepteerde,klassieke wereld. Daarom leek me alles wat ik deed een vorm van verguizing van de weldenkende.(1977)

Bijvoorbeeld de symboliek van het stof, met zijn vele tegenstrijdigheden; dat wil zeggen de innerlijke overeenkomst van het diepste wezen van mens en natuur. De symboliek van as, aarde, van modder en klei waaruit de mens voortkomt en waarna hij terugkeert; de symboliek van de zandkorrels die duidelijk de fragiliteit en onbeduidendheidvan ons leven aantoont en de solidariteit die eruit blijkt wanneerje bedenkt dat de verschillen tussen ons (mensen, fh) dezelfde zijn als tussen de ene en de andere zandkorrel, dat wil zeggen geen enkel verschil.(1977)

Hoeveel mogelijkheden kunnen niet voortkomen uit het beeld van de'muur' en alles wat daaruit afgeleid is. Scheiding, afzondering;klaagmuren, gevangenismuren, getuigen van het verlopen van de tijd;gladde, kalme, witte oppervlaktes; gekwelde, oude, vergane opper-vlaktes; tekens van menselijke ingrepen, sporen van objecten, natuurkrachten; indrukken van strijd, van inspanning, van verwoesting,van catastrofes of van opbouw, scheppen en evenwicht; resten van liefde, smart, afkeer, wanorde; romantische betovering van ruïne-aanslibbing van organische stoffen; vormen waaruit het ritme van de natuur en de spontane beweeglijkheid van de materie is af te lezen..(1980)

(Mijn schilderijen.. fh) zijn voor de eerste keer in de geschiedenis muren geworden.

(over zijn simpele materialen zoals stro, en touw, fh):
de hoogste wijsheid neemt het nederigste lichaam aan.