Pollock, Jackson (1912 - 1956)

Ik accepteer het feit dat het meest belangrijke schilderen van de afgelopen 100 jaar in Frankrijk werd gedaan. De Amerikaanse schilders hebben in het algemeen de essentie van het moderne schilderen gemist, van het begin tot het eind.

Dus het feit dat nu hier goede moderne kunstenaars zijn gekomen (1944, fh) is heel belangrijk, omdat zij een juist begrip van de problemen van het moderne schilderen met zich meebrengen. Ik ben vooral onder de indruk van hun opvatting dat de bron van de kunst het onbewuste zou zijn. Dit idee (verwoord door de naar Amerika gevluchtte surrealisten Max Ernst en Masson, fh) interesseert me nog meer dan de specifieke schilders, want de twee schilders die ik het meest bewonder, Picasso en Miro, zijn in het buitenland..

We zijn allemaal beïnvloed door Freud.

Het idee van een geïsoleerde Amerikaanse schilderkunst, dat hier zo populair was in de jaren dertig, vind ik even absurd als het idee van het ontwikkelen van een zuiver Amerikaanse mathematica of fysica.. ..De basisproblemen van het huidige schilderen zijn onafhankelijk van welk land dan ook.(in 1947)

Mijn schilderij komt niet van de ezel. Ik span nauwelijks nog een doek voordat ik ga schilderen. Ik spijker liever het linnen tegen de harde muur of op de grond; ik heb de weerstand nodig van een hard oppervlak.

Op de grond voel ik me meer op mijn gemak, ik voel me dichterbij, meer een deel van het schilderij, omdat ik met deze werkwijze kan rondlopen en vanuit vier hoeken kan werken en letterlijk in het schilderij kan zijn. Dit is verwant met de methode van de indiaanse zandschilders uit het westen.

Ik ga alsmaar door met afstand te nemen van het geijkte schildersgereedschap zoals ezel, kwasten, palet, en dergelijke, Ik geef de voorkeur aan stokken, troffels, messen en druipende vloeibare verf, of een dikke impasto met zand, gebroken glas en allerlei ander vreemd materiaal toegevoegd.(zie ook Tapies, fh)

Wanneer ik in mijn schilderij ben, ben ik me niet bewust van wat ik doe. Het is pas na een soort 'kennismakings'fase dat ik zie waarmee ik bezig ben. (zie ook Guston, fh)

Ik ben niet bang om veranderingen door te voeren of om het beeld te vernietigen, omdat het schilderij een leven op zichzelf bezit. Ik probeer dit leven door te laten komen.

Pas als ik het contact verlies met het schilderij wordt het resultaat een rotzooi. Als er wel contact is dan is er zuivere harmonie, een gemakkelijk geven en nemen, en het schilderij komt goed tevoorschijn.

Ik werk niet vanuit (voor)tekeningen of kleurschetsen. Mijn schilderen is direct.....De methode van het schilderen is de natuurlijke groei vanuit een noodzaak. Ik wil mijn gevoelens niet zozeer illustreren maar juist uiten.

Techniek is slechts een middel om tot een uitspraak te komen.

Wanneer ik schilder heb ik een algemene notie van waar ik mee bezig ben. Ik kan de schilderstroom controleren: er is geen toeval(vgl (zie ook Max Ernst, fh), zoals er ook geen begin en geen eind is.

De moderne kunstenaar werkt en drukt een innerlijke wereld uit. Anders gezegd: hij drukt energie uit en beweging, en andere innerlijke krachten.

Abstracte kunst is abstract. Het confronteert je.

Schilderen is een zijnstoestand. Schilderen is jezelf ontdekken. Elke echte schilder schildert wat hij is.(vgl De Kooning, fh)

Schilderen is zelfontdekking.