Newman, Barnett (1905 - 1970)

Ongetwijfeld was de eerste mens een kunstenaar.(1947)

De mythe was er voor de jacht. De bedoeling van de eerste menselijke taal was gericht naar het onkenbare. Zijn gedrag kwam voort uit zijn artistieke natuur.(1947)

Bij de Kwakiutl-kunstenaar (indiaanse stam aan de Noordwestkust, fh)..worden de abstracte vormen die hij toepast en zijn algehele beeldende taal gestuurd door een ritualistische kracht die streeft naar een metafysisch begrip. Het gewone dagelijkse leven laat hij over aan de speelgoedmakers en het plezierige spel van de nietfiguratieve vormen aan de mandenvlechtsters.(1947)

Voor de Kwakiutl-kunstenaar was de vorm een levend ding, een voertuig van een abstract denkcomplex, een draagvlak voor de afschuwelijke gevoelens die hij onderging door de verschrikking van het onkenbare.De abstracte vorm kende daardoor veel meer werkelijkheid dan een formele abstractie van een visueel feit met zijn benadrukking van een reeds bekende wereld. (1947)

De basis van een esthetische handeling is de zuivere idee. Maar de zuivere idee is noodzakelijkerwijs een esthtische handeling. Zie hier de paradox voor de kunstenaar.(1947)

Ik geloof niet dat er ooit een kwestie was van abstract doen of weergeven. Het komt er gewoon op neer om deze stilte en eenzaamheid te beëindigen; diep adem te halen en onze armen opnieuw te strekken.(1947)

Ik geloof dat hier in Amerika sommigen van ons - vrij van de erflast van de Europese cultuur - bezig zijn het antwoord te vinden door volledig de vraag te negeren of kunst iets te maken heeft met schoonheid en waar die te vinden zou zijn.(rond 1950)

Wij stellen het natuurlijke verlangen van de mens naar het verhevene in ere.

Wij zijn ons aan het bevrijden van de ballast van de herinnering, de associatie, de nostalgie, de legende en de mythe, kortom van alles wat bepalend was voor de West-europese schilderkunst.

Het beeld dat wij maken is het uit zichzelf evidente beeld van een openbaring, reëel en concreet, dat begrepen kan worden door iedereen die het bekijkt zonder de nostalgische bril van de geschiedenis.(zie ook Rothko en Gottlieb, fh)

Het gaat erom dat het schilderij aan de mensen een gevoel van plaats geeft; dat hij weet dat hij er is, dat hij bewust is van zichzelf.