Monet, Claude (1841 - 1914)

aan Bazille, over Étretat:
Ik ontdek iedere dag opnieuw nog mooiere dingen. Het is bedwelmend; ik wil het zo graag allemaal doen, mijn hoofd barst..., ik wil vechten, wegkrassen, opnieuw beginnen, zoals je dat doet wanneer je ziet en begrijpt, en als ik de natuur zelf zie komt het mij voor alsof ik dat alles zal kunnen pakken...(1866)

Wat ik hier ga maken zal op zijn minst de verdienste hebben dat het niet op dat van iemand anders lijkt, omdat het de expressie is van wat ik persoonlijk voel. Hoe verder ik ben, hoe meer ik besef dat wij nooit eerlijk durven te uiten wat wij werkelijk zijn.

over het italiaanse landschap rond Bordighera:
Ik kan de toon van dit land niet vinden. Op sommige momenten schrik ik me dood van de kleuren die ik moet gebruiken. Ik ben bang dat ze zullen schokken ook al blijf ik er ruimschoots onder; het is een verbijsterend licht.(1884)

Ik begin dit wonderbaarlijke rozige licht door te krijgen; er heerst hier een unieke roze toon die niet te vertalen is. De ochtenden zijn ideaal. Ik schilder nu met Italiaanse verf die ik uit Turijn heb laten komen.(1884)

Étretat:
Vanmorgen ben ik onder de 'Manneporte' gaan zitten om te proberen het prachtige motief van het groene water te schilderen. (1884)

De zon schijnt stralend en de zee is rustig.. .Étretat wordt steeds mooier. Nu is hèt moment; het strand met al die prachtige boten, het is schitterend, en ik ben woedend dat ik niet bedreven genoeg ben om het allemaal te pakken. Je zou twee handen en honderden doeken daarvoor nodig hebben.(1884)

over de bloeiende Hollandse bollenvelden:
Het is wonderlijk maar ook om gek van te worden voor een schilder als ik; dit is niet te benaderen met onze armzalige kleuren.(1886)

..wanneer de bloemen in hun volle bloei worden geplukt en op hopen wordt gegooid, en je plotseling in de vaarten gele vlekken ziet drijven, kleurige vlotten in de weerspiegeling van de blauwe lucht..(1886)

over Antibes:
Ik heb vijf of zes magnifieke motieven die ik heel snel moet schilderen, als het weer zo goed blijft; het is heerlijk!

de 'korenschelven':
..hoe langer ik doorga hoe meer ik me realiseer dat je heel veel moet werken voordat je kan weergeven waar ik naar op zoek ben: 'ogenblikkelijkheid'.(1990)

advies aan de Amerikaanse schilderes Lilla Cabot Perry:
Wanneer je buiten gaat schilderen probeer dan de dingen te vergeten die je voor je ziet: een boom, een huis, een veld; het maakt niet uit. Denk alleen, hier is een blok blauw, daar een rechthoek roze, daar een streep geel.. ..en schilder het exact zoals het er voor jou uitziet, de exacte kleur en vorm, tot het jouw eigen naïeve impressie weergeeft..(1991)

Een landschap bestaat eigenlijk niet als zodanig omdat het uiterlijk ervan voortdurend verandert. Het leeft bij gratie van zijn omgeving: de lucht en het licht die voortdurend veranderen.(1991)

* Jacob Bendien over het impressionisme