Molin, Lei (1927 - 1990)

Als je eenmaal besluit om schilder te zijn, dan moet je dat ook doen. Elke minuut van de dag! Zonder de ballast - ik bedoel het niet respectloos - van gezin en je thuis.. ..Ik was al over de vijftig, het duurde lang voordat ik me realiseerde dat ik het me niet kon permitteren om nog meer tijd te verliezen voor mijn werk. Het enige wat ik wil is mijn werk zo leeg mogelijk maken en te leven om het te zien.(geciteerd door Bert Schierbeek)

Zwart en wit hebben betekenis: (zie ook Kline, fh) het is simplificatie, het is intensivering; voor dat doel zijn die twee kleur. (geciteerd door Bert Schierbeek)

Voor mij heeft zwart altijd een relatie met ruimte; in feite is in veel culturen rood de kleur van de dood en niet zwart.

Dat blauw, dat is het blauw van de lucht; in het diepst van de lucht is het zwart. Wanneer je op zee gaat vissen dan is de kust oud en ver weg. De abstractie wordt pas concreet op het eind. Ik schilder het eind.( geciteerd door Bert Schierbeek)

Ik verhuisde naar Amsterdam en daar kwamen de kleuren terug. Het is de stad die dat doet.. ..Het kost geen enkele moeite voor jezelf. Je wilt het en het komt. En dan doe je de tweede stap: na de vorm komt de kleur, zodat de kleur de vorm versterkt, zoals gebeurde bij Matisse. En dat proces gaat nog steeds door.

Dit soort van schilderen houdt in dat je zover mogelijk doorgaat als je kunt en dat je je realiseer dat je iets schuldig bent aan de traditie en erdoor beïnvloed kan worden. Je moet in staat zijn om te gebruiken wat voorhanden is, maar het moet tenslotte een echte Molin opleveren.

Ik maakte een goed schilderij vandaag. Eerst wilde het niet worden wat ik wilde, maar toen heb ik het laten zien wie hier de baas is. Ik ben er erg blij mee, tenslotte. Natuurlijk zeg ik dat vandaag, maar ik ben er pas morgen zeker van.(zie ook Guston, fh)

Het begint er nu langzaam op te lijken dat 't beeld wat ik zo graag op 't papier zou krijgen er inderdaad ook komt. Als je al aan het afscheid nemen was en opeens is er weer hoop en licht, dan blijkt het leven een zeer boeiende bezigheid. Ik hoop dat het in het werk te zien is.

Het werk wat ik nu (1986) maak beschouw ik als het beste van de afgelopen veertig jaar. Ik heb altijd geweten dat ik het kon, maar ik kón het nog niet. Het zal nooit beter worden dan het nu is, maar ook niet slechter. Het komt daar op neer: take it or leave it...

Het lied van de nachtegaal schalde door het Geuldal.Jarenlang heeft hij niet meer voor me gezongen. Althans, ik hoorde hem niet. Zijn geluid werd overstemd door mijn eigen geraas. Nu ben ik 62 en ik hoor weer de nachtegaal.

Af en toe kom ik jeugdwerken tegen. Ik sleep ze achter me aan als een te lange staart, maar realiseer me ook meteen dat een vlieger zonder staart niet vliegt.



stuur een e-mail.