Armando (1929)

over Zero:
Voor het eerst in de kunstgeschiedenis levert de kunstenaar geen commentaar op de werkelijkheid.

Niet de Realiteit be-moraliseren of interpreteren ('ver-kunsten') maar intensiveren. Uitgangspunt: een consequent aanvaarden van de Realiteit. Interesse voor een meer autonoom optreden van de Realiteit, al op te merken in de journalistiek, tv-reportages en film. Werkmethode: isoleren, annexeren. Dus authenticiteit. Niet van de maker, maar van de informatie.

Niet ironiseren. Niet interpreteren. Intensivering door middel van isoleren of annexeren van fragmenten uit de werkelijkheid.(zie ook Jan Schoonhoven, fh)

de Nul-kunstenaar: een kunstenaar die geen kunstenaar meer is; een koel zakelijk oog.

De kunst van de 20ste eeuw, de 'moderne kunst', bracht verdere autonomiseringen uit voorafgaande genres, het gebaar, de penseelstreek ('der Maler malt das Malen'), de vlek. Verdere autonomiseringen zijn niet mogelijk. Het einde van de Renaissance.

De dood van het Dionysische principe. De actionpaintings van Pollock ('Jack de Dripper') en Mathieu( autonomisering van het gebaar en de vlek) brachten de uiterste consequentie van het Dionysische principe. Er is geen principiëel verschil tussen een vergroot fragment van Van Gogh en een Appel: autonomisering.

De monochromen van Yves Klein - blauw, rood, goud - welbewust geïnspireerd op de vroeg-Renaissancisten: autonomisering) staan op het einde van de Appolinische lijn. Laatste polariteit dus: Yves Klein's monochromen, actionpainting, abstract expressionisme, en Cobra-beweging: het einde van de Renaissance.

Einde van de Renaissance. Begin van wat men voorlopig noemt 'Het nieuwe Realisme'. Voor het eerst in de kunstgeschiedenis levert de kunstenaar geen commentaar op de werkelijkheid. Hij interpreteert niet. Hij aanvaardt de werkelijkheid.

Er moet een geheel nieuwe kunst komen die geen kunst meer is, maar een gegeven feit. Het is inmiddels (1958, fh) zover. In de beeldende kunst: de groep 'Nul', als deel van een internationale beweging, verwant met het nieuwe Realisme.(zie ook de Duitse Zero-man Piene, fh)

Niet bemoraliseren. Niet parodieren. Niet ironiseren. Niet interpreteren. Intensivering door middel van isoleren of annexeren van fragmenten uit de realiteit.

over expositie 'Bewogen Beweging in 1961:Bewogen beweging? De beweging is een typisch twintigste eeuw beeldend fenomeen. De futuristen suggereerden de beweging nog met schilderkunstige middelen. Marcel Duchamps exposeerde als eerste werkelijke beweging: het fietswiel.. .Het ideale kunstwerk van een bewogen beweging-tentoonstelling: een plant, een mierenhoop, de zee.(zie ook Fontana, fh)

Misschien schilder ik over een jaar niet meer (samen met Henk Peeters, fh). Want in het steenachtige oppervlak van mijn schilderijen schuilt een nieuwe cultus, die van het materiaalgebruik, waarin ik mij al werkende kan verliezen.