Aleschinsky, Pierre (1927)

Wanneer een schilder denkt zich los te maken van de wereld buiten hem en in hersenspinsels ongekende vormen bedenkt waarmee hij een schilderij zal maken, vindt hij in deze expressie dezelfde kracht - ik zou zelfs zeggen: hetzelfde beeld - die hij al onbewust verkreeg door zijn gewoonte om de realiteit intens te ervaren. Hier komt de schilder vooruit door spontaniteit..

Het is ons dynamisme dat moet helpen ons ik te overstijgen, dat ons onderdompelt in troebel water, dat ons opnieuw laat ontdekken wat in ons is en wat buiten ons. Want uiteindelijk is het schilderij, al mag het ons non-figuratief voorkomen, door zijn bestaan zelf realiteit geworden.

Het belangrijkste is dat wij die deel uitmaken van de realiteit, in onszelf een innerlijk schrift ontdekken dat leidt tot de organische ontdekking van onszelf, zonder angst om onszelf onder te dompelen in de aarde, de zee, het vuur of de lucht.

Enkel tijdens de actie kan de idee de materie beïnvloeden.

Teveel moderne schilders stellen zich gewoon tevreden met het toeval (zie Max Ernst, fh), met de vlek in haar ruwe, nietszeggende vorm.

Wie steeds de onmiddellijke gedachte afwisselt met de onmiddellijke actie is geen abstract schilder. Degene die in ruime mate vertrouwt op zijn hand en de prachtige of choquerende sporen van de verbeelding die zij op het doek achterlaat.. ..diegene bouwt een concreet beeld op.(zie ook Brands, fh).